Karpina
Pniak z korzeniami, wydobyty z ziemi, przeznaczony na drewno użytkowe lub opałowe.

Klasa bonitacji drzewostanu
Wskaźnik możliwości produkcyjnej siedliska leśnego i drzewostanu (Ustawa o lasach art. 6 pkt 1 ust. 2) określający potencjalne możliwości produkcyjne siedliska leśnego dla danego gatunku. Klasę bonitacji określa się oddzielnie dla podstawowych gatunków lasotwórczych na podstawie wieku i wysokości drzewostanu.  W Polsce klasę bonitacji oznacza się cyframi rzymskimi I-V (dla sosny Ia, I, II, III, IV, V).

Klasa wieku drzewostanu
Umowny okres, zwykle 20-letni, umożliwiający zbiorcze grupowanie drzewostanów według ich wieku. Przeciętny wiek każdego drzewostanu określa się na podstawie wieku obliczonego (oszacowanego) dla kilkunastu drzew panujących danego gatunku. W praktyce leśnej wprowadzono pojęcie klas i podklas wieku, przyjmując następujące oznaczenia:
  I klasa wieku obejmuje:
      podklasę Ia – wiek od 1-10 lat
      podklasę Ib – wiek od 11-20 lat
  II klasa wieku obejmuje:
      podklasę IIa – wiek od 21-30 lat
      podklasę IIb – wiek od 31-40 lat
  III klasa wieku obejmuje:
      podklasę IIIa – wiek od 41-50 lat
      podklasę IIIb – wiek od 51-60 lat
  IV klasa wieku obejmuje:
      podklasę IVa – wiek od 61-70 lat
      podklasę IVb – wiek od 71-80 lat
  V klasa wieku obejmuje:
      podklasę Va – wiek od 81-90 lat
      podklasę Vb – wiek od 91-100 lat.
W drzewostanach starszych niż 100 lat nie stosuje się podziału na podklasy, a więc:
  VI klasa – wiek od 101-120 lat,
  VII klasa – wiek od 121-140 lat itd.